Ervaringen.

*Met jou rust en geduld verricht je wonderen bij Marit. Dankjewel. 


*Joyce stelde Zaar op haar gemak, gaf haar ruimte en liet haar haar zelf zijn.

Van een afwachtende houding ging ze al snel over naar zelfvertrouwen, ze straalde helemaal. 

Je hebt haar haar kwaliteiten echt laten zien en ervaren. 

Echt een prachtig cadeau! Deze ervaring vergeten we zeker niet meer. 

Dankjewel Joyce. 


*Mijn complimenten dat je Joris zo snel kunt lezen in wie hij werkelijk is. 


*Hadden wij jou maar eerder ontmoet. 

Zo blij met de hulp die je Evy geeft. Ze staat nu met veel meer zelfvertrouwen in het leven en heeft weer zin om naar school te gaan. Lieve groet ouders van Evy. 


*Voordat wij met onze zoon bij Joyce kwamen hadden wij al van alles geprobeerd om hem van zijn frustraties, angsten, slechte concentratie, boosheid en slecht eten af te helpen. 
Zelf kon ik onze zoon goed begrijpen maar doordat ik een van de weinige was die hem zo goed kon begrijpen begon hij zich aan mij vast te klampen en begon hij ook angsten te creëren om mij kwijt te raken. 
Mijn man had erg moeite om het geduld en begrip op te brengen om niet te snel boos te worden. Onze zoon is erg impulsief en ook al had hij er de juiste bedoelingen mee, liep het vaak op huilen uit. Het ging ons hele gezin beheersen en op den duur ging zijn jongere broertje het gedrag van zijn grote broer kopiëren. 
Hoe graag je het als ouder ook allemaal goed en zelf wil doen, zijn wij tot de conclusie gekomen dat wij het als gezin niet alleen voor elkaar zouden krijgen om onze zoon weer in balans te krijgen. Onze zoon moest weer vertrouwen gaan krijgen in zichzelf. 
Onze zoon is gek op dieren maar angstig voor zelfs het kleinste miertje. In eerste instantie had onze zoon van 5 wat weerstand en durfde dus niet zo dicht bij de paarden en pony's te komen. 
Joyce wist hem zo op zijn gemak te stellen dat hij na enkele keren bij Joyce te zijn geweest al op de rug van Elgur ging zitten en met losse handen  onder goede begeleiding van Joyce is gaan draven. 
Wij stonden versteld en hadden nooit gedacht en nog belangrijker hij zelf had nooit gedacht dat hij dit ooit zou durven. 
Onze zoon is sindsdien enorm gegroeid hij is veel vrolijker, zelfverzekerder en hij durft nu meer alleen te doen, daarnaast eet hij beter en slaapt hij tegenwoordig niet meer bij ons maar in zijn eigen bed. 
Hij deelt zijn speelgoed heeft meer geduld gekregen en wordt niet meer zo snel boos. 
Joyce, het is duidelijk dat jou hart bij deze kinderen ligt en dat jij met jou prachtige dieren en enorme passie en gedrevenheid in staat bent bij deze bijzondere kinderen hun eigen innerlijke kracht naar buiten te laten komen. 
Lieve Joyce bedankt voor wie je bent en voor wat je doet je hebt niet alleen onze kanjer een zetje in de rug gegeven maar ons hele gezin! 
Je bent een bijzonder mooi mens, DANKJEWEL 😊

*Ik ben bij Joyce geweest met onze dochter. 
Na een plotselinge ziekenhuisopname was ze erg verandert. Ze plaste weer in haar broek, sliep heel slecht en was heel emotioneel. 
De eerste keer bij Joyce veranderde dat. Ze was gelijk op haar gemak en Elgur had haar hart gestolen. Ze had niet door waar we voor kwamen. Alles ging spelende wijs en ze had echt geheimpjes met Elgur. Ze keek er naar uit om te gaan! Het bos in, staartjes maken, poetsen en de andere paarden knuffelen ze genoot! En ze is zo verandert. Ze is krachtiger en slaapt veel beter. Ze mag zijn wie ze is! We zijn trots op haar. En we zijn Joyce erg dankbaar! Je wordt als ouders ook goed op de hoogte gehouden en je kunt alles vragen. Als onze kleine meid weer een extra zetje nodig heeft komen we zeker weer terug bij Joyce.

*Onze dochter Jenna wilde heel graag op paardrijles. Op zich is dat wat heel veel meisjes op deze leeftijd wensen. Maar onze dochter heeft autisme en ADHD en dan blijkt het opeens een uitdaging!

Helaas werd zij na een proefrit op een (speciale) manege afgewezen, wat een intens verdriet veroorzaakte en als ouders sta je dan helemaal machteloos. Dus toen zijn wij op zoek gegaan naar een zorgboerderij met paarden. In het begin had ze het daar reuze naar haar zin, maar bij een vervelende ervaring met een paard, wilde zij er niet meer heen.

En toen dacht ik aan Joyce, zij is gek op kinderen en op paarden, de gouden combinatie. Alleen moest zij dit eerst zelf nog ontdekken!

Gelukkig kwam Joyce er na een paar maanden op terug en onze dochter was van harte welkom. Nu zijn we 2 jaar verder en onze dochter is gek op Joyce , ze lachen samen heel wat af. Soms komt Elgur er niet eens aan te pas, want dan gaan ze lekker voetballen of een kaartspel doen. En dat vind ik juist zo leuk aan Joyce. Ze stemt af op het kind en niets is haar te dol!

Een patatje of een ijsje halen om de hoek bij de snackbar en er naar toe op de rug van Elgur. Leuke foto’s of filmpjes opgestuurd krijgen. Die manage en zorgboerderij missen we al lang niet meer, bij Joyce is 100 x leuker en gezelliger!

         

*Nou, ik heb ADHD en autisme, dat blijkt een probleem. Want van veel maneges mag ik niet komen, omdat ze denken dat ik verstandelijk gehandicapt ben! Dat ben ik niet, anders had ik dit niet kunnen schrijven.

Dus toen naar Zorgboerderij nummer 1. Daar vond ik het erg leuk, ze hadden schildpadden en ik mocht ze garnalen geven. Ze hadden een speeltuin, maar daar mocht je niet vaak in spelen, ik vond het er erg saai.

Zorgboerderij nummer 2 was leuker dan nummer 1, maar hier was het zo: je moest de paarden uit de wei halen. Ik ben nooit bang voor paarden geweest, zelfs daar niet. Ik was bang voor de wei, want de paarden (vooral het paard dik) werd heel erg wild als we langs het kippenhok liepen. Hij was bang voor de kippen. Maar volgens mij is hij gewoon zelf een kip, een bange kip, om precies te zijn. Hij werd ook heel erg wild als we dicht bij de wei kwamen (hij is een paard) en hij stond 2 keer op mijn voet. De volgende dag was mijn voet helemaal donker blauw!

En toen ging ik naar Joyce, bij haar was het super leuk. We gingen sleeën in de winter en in de zomer gingen we naar de snackbar. Ik kreeg patat met een lekkere knakworst. Joyce wou een ijsje, dus we liepen de snackbar in en toen we buitenkwamen, raad is wie er van mijn patat zat te eten? Nou ELGUR! 

Toen deed ik voor de grap mayonaise op het patatje smeren en hield de kant waar de mayonaise niet zat bij zijn neus. Hij at totdat hij bij de mayonaise kwam, toen ging hij na elke kauw zijn tong naar buiten en hij tufte dan een klein beetje patat uit! Toen ik en Joyce gingen sleeën kwamen we een zandhoop tegen en daar roetsjten we samen van af. Samen gevat bij Joyce is het SUPER!